Tuesday, 20 September 2011

இவர்கள் தவழும் குழந்தைகள்






பறந்து செல்லும்
பறவைக் கூட்டங்களோடு
தவழ்ந்து செல்லும்
மேக கூட்டங்கள்!

காம்பில்லாத ரோஜாக்கள் -இந்த
காலில்லாத ரோஜாக்கள்!

வலிகளை சுமக்கமுடியுமென
இறைவன் தேர்ந்தெடுத்த
வான் குழந்தைகள்!

காலணிகளை வைக்கவும்
தயங்கும் இடங்களில்,
கரங்களை வைத்தபடி
இயங்கும் இதயங்கள்!

சமூகத்தின்
அவநம்பிக்கைகளை
களைய வைத்து,
தன்னம்பிக்கைகளை
விளைய வைத்தவர்கள்!

இழந்திட்ட அங்கங்களின்
உடல் வலிமையை
இருமடங்காய்
இதயத்தில் ஏற்றியவர்கள்!

இவர்களுக்கு தேவை,

வாய்ப்புகள் என்னும்
வழிகள் தான்!
அனுதாபம் என்னும்
வலிகளல்ல....


ஷீ-நிசி

21 comments:

MANO நாஞ்சில் மனோ said...

ஆஹா அருமையான அற்புதமான கவிதை ரசித்தேன் வெகுவாக....!!! பறவைகளுடன் மேகக்கூட்டம் கலக்கல்...!!!

suryajeeva said...

சுலபமாய் பணம் செய்ய இவர்களுக்கு கிடைத்த வரப் பிரசாதம் என்று பலர் நம்புகிறார்கள்... உண்மையில் பலர் கை நீட்டி பிழைக்கிறார்கள், கை நீட்டாமல் பிழைப்பவரை இங்கு நான் மதிக்கிறேன் என்பதை பதிவு செய்து கொள்கிறேன்... அப்படி சிலரில் என் ஊரில் உள்ள பாபு என்ற ஆட்டோ டிரைவரும் அருணாசலம் என்ற ஆட்டோ டிரைவரும் முக்கியமானவர்கள் என்பதையும் இங்கு தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்...

# கவிதை வீதி # சௌந்தர் said...

அற்ப்புதம்.....

கவிதை வலியை உணர்ந்து அவர்களின் மனநிலையை உணர்த்துகிறது...

உண்மையில் அவர்கள் இறுதிவரை குழந்தைகள்தான்...

கந்தசாமி. said...

அழகான கவிதை பாஸ் ..அவர்களிடம் தான் தன்னம்பிக்கையும் அதிகமாக உள்ளது ...

K.s.s.Rajh said...

அழகான கவிதை..நண்பா

!* வேடந்தாங்கல் - கருன் *! said...

மனதை நெகிழ வைத்த கவிதை...
அருமை...

Ramani said...

அருமையான பதிவு
அவர்களது மன உணர்வை மிகச் சரியாக
பதிவிட்டிருக்கிறீர்கள்
தொடர வாழ்த்துக்கள்
த.ம 4

மகேந்திரன் said...

சரியாகச் சொன்னீர்கள் நண்பரே,
இவர்கள் விட்டுப்போன வலிமையை
தட்டிப்போகாமல்
பெட்டியில் போட்டு
இதயத்தில் அடைத்தவர்கள்..
தன்னம்பிக்கையில் வல்லவர்கள்.
சிலர் தங்களின் நிலையை தவறாக பயன்படுத்திடினும்
பெரும்பாலானோர் நல்ல முறையில் உழைக்கிறார்கள்...
மனம் கனக்கும் கவிதை.

காந்தி பனங்கூர் said...

மனதை நெகிழ வைத்த கவிதை. வாழ்த்துக்கள் நண்பா.

கடம்பவன குயில் said...

இவர்களுக்குத் தேவை வாய்ப்புகள் என்னும் வழிகள்தான்...அனுதாபமென்னும் வலிகள் அல்ல...

உண்மைதான் நண்பரே

ராமலக்ஷ்மி said...

நெகிழ்வு.

புலவர் சா இராமாநுசம் said...

ஆகா!
நல்ல தொரு ஓவியமாக,
நற்றமிழ் காவியத்தில் வந்ததொரு
பாவியமாக வடித்துள்ளீர்!
நன்றே கவிதை
நன்றி!நன்றி!

புலவர் சா இராமாநுசம்

சத்ரியன் said...

கடைசி வரிகள் ,
அங்கம் அனைத்தும் சீராய் இருக்கும் மிதப்பில் சில்லரை எடுக்கும் கைகளைக் கூசச்செய்ய வல்லவை!

அருமை.

ரிஷபன் said...

காலணிகளை வைக்கவும்
தயங்கும் இடங்களில்,
கரங்களை வைத்தபடி
இயங்கும் இதயங்கள்!

உலுக்கிய வரிகள்.

கவி அழகன் said...

வாய்ப்பு கிடைத்தால் எம்மை விட சிறந்தவர்கள்

தமிழ்வாசி - Prakash said...

அவர்களின் மன உணர்வு நன்கு வெளிப்படுத்தி இருக்கீங்க

ஷீ-நிசி said...

உங்களின் வருகைக்கும், பின்னூட்டத்திற்கும் நன்றி நண்பர்களே!

மாய உலகம் said...

மனதை வருடும் கவிதை நண்பா

சின்னதூரல் said...

"வலிகளை சுமக்க முடியுமென
இறைவன் தேர்ந்தெடுத்த
வான் குழந்தைகள்"
- வரிகளில் வலிமை இருக்கிறது.
பகிர்வுக்கு நன்றி சகோ..

Jana said...

அருமையான வரிகள்..... மனதில் நிற்கின்றது அந்த காலணிகளை வைக்கும் இடத்தில் உள்ள வரிகள்

சம்பத்குமார் said...

அன்பு நண்பரே..

வரிகள் அனைத்தும் மனதை புரட்டிப் போடுகின்றன..

அதிலும் கடைசி வரிகள்
இந்த குழந்தைகளுக்கு தேவையானதை சொன்ன விதம்..

அருமை நண்பரே

நட்புடன்
சம்பத்குமார்