Friday, 29 July 2011

உன்னில் விழுந்தவன்!



கர்ப்பத்தின் அறையில்
களிப்போடு தாங்கியவளே!
மாதங்கள் பத்தும்
வலியோடு தூங்கியவளே!

பாரம் இறக்கிவைத்து
அழுகுரல் வந்த....
தூரம் செவிவைத்து
உன் தலைசாய்த்தாய்!

கண் திறக்காமல்,
கதறிக்கொண்டிருந்தேன்!
உன் குருதி பாலானது!
எனக்கது முதல் உணவானது!

எல்லாம் புதிதாய் அணிவித்து,
பள்ளிக்கனுப்பினாய்! -நீ
அணிந்ததை எல்லாம் விற்று,
கல்லூரிக்கும் அனுப்பினாய்!

கண்ணீர் விட்டாய்!
பலமுறை மணவறை
மணாளானாலும்
சிலமுறை கருவறை
மகனாலும்!

ஆனால், என்றுமே
இன்பம் மட்டுமே அளித்தாய்!
உன்னில் விதைத்தவனுக்கும்
உன்னில் விழுந்த எனக்கும்!

அம்மா!

ஒவ்வொரு உயிரும்.....
மண்ணில் மரிக்கும்வரை,
தன்னில் நினைக்கவேண்டும்!

ஷீ-நிசி

9 comments:

ரேவா said...

அம்மா!

ஒவ்வொரு உயிரும்.....
மண்ணில் மரிக்கும்வரை,
தன்னில் நினைக்கவேண்டும்!

அம்மா பற்றிய மிகவும் அழுத்தமான கவி வரிகள் அருமை ...வாழ்த்துக்கள்

கந்தசாமி. said...

தாய் பற்றி அழகான கவிதை நண்பரே ...

She-nisi said...

நன்றி ரேவா..

நன்றி கந்தசாமி...

மகேந்திரன் said...

தன உதிரத்தை குணமாற்றி
அமுதூட்டும் அன்னைக்கு ஓர்
அழகுக் கவிதை.

உங்கள் கவிதைகள் அருமையாக உள்ளது நண்பரே.
வாழ்த்துக்கள்.

http://www.ilavenirkaalam.blogspot.com/

ஷீ-நிசி said...

உணர்ந்து எழுதிய உங்கள் வரிகளுக்கு நன்றி நண்பரே

சத்ரியன் said...

//ஒவ்வொரு உயிரும்.....
மண்ணில் மரிக்கும்வரை,
தன்னில் நினைக்கவேண்டும்!

அம்மாவை!//

உணர்வான கவிதை. இன்னும் வடித்துத் தாருங்கள். நாங்கள் படித்து இன்புற!

ஷீ-நிசி said...

நன்றி சத்ரியன் அவர்களே...

அம்பாளடியாள் said...

வணக்கம் சகோ இன்றுதான் உங்கள் ஆக்கங்களைக்
காண்கின்றேன்.இந்தக் கவிதையில் எதோ ஒரு உயிரோட்டம்
தெரிகிறது.நன்கு அனுபவிச்சு எழுதிய கவிதைபோலும்
வாழ்த்துக்கள் தாயின் உயரிய பண்பை அருமையாக
வடித்துள்ளீர்கள் .நன்றி பகிர்வுக்கு...... தெரிகிறது தமிடும்
இலைகளின் பருவத்தில்!

ஷீ-நிசி said...

@அம்பாளடியாள் said...

நன்றி நண்பரே.. உங்களின் உயிர்ப்பான விமர்சனத்திற்கு!