Tuesday, 26 July 2011

கருவறை உறவிது




சத்தம் சூழ்ந்த இவ்வுலகில்
பூத்த உறவல்ல இது!
இரத்தம் சூழ்ந்த கருவுலகில்
பூத்த உறவிது!

நானிருந்த கருவறையில்
எனக்குப்பின் வந்தவள் நீ!
நான் தமக்கை என்ற பதவியை
எனக்குத் தந்தவள் நீ!

காற்றில் இரு பூக்கள்
உரசிக்கொள்ளும் கவிதைதான்
உனக்கும் எனக்குமான
மோதல்கள்!!

இப்பொழுதெல்லாம்
மோதல்களில் நீயே
வெற்றிக்கொள்கிறாய்..

நம் ஆயுதங்கள்,
அதிகபட்சம் தலையணைகள்!

காலங்கள்
வினாடிகளை விடவும்
வேகமாய் ஓடுகின்றன!

பால்ய காலங்களை கடந்து -இன்று
பருவ காலத்திலே நாம்!

ஒரே அறையில்
ஒன்றாக பயில்கிறோம் -பின்
நன்றாக துயில்கிறோம்!
எப்போதும் மகிழ்கிறோம்!!

இருவரும் பிரியும் தருணங்கள்
எதிர்காலங்களில் வரலாம்!
சில கண்ணீர்காலங்களை
அவை நமக்கு தரலாம்!

அந்த கணங்களில் எல்லாம்
என் கண்களின் வழியே வழியும்
உனக்கும் எனக்குமான
செல்ல மோதல்களின் நினைவுகள்!!!


ஷீ-நிசி

2 comments:

மஞ்சுபாஷிணி said...

மிக அருமையான மற்றொரு கவிதை ஷீநிசி…
சகோதர பாசத்தை சொல்லிச்செல்லுமுன் தான் இருந்த இடத்தை கர்ப்பக்ரஹத்தை அங்கே வாசம் செய்ததை…. அன்புடன் நினைவுக்கூர்ந்து சண்டைகள் சகோதர உறவுக்குள் வருவது சகஜமே.. ஆனால் அதையே செல்லச்சண்டைகளாக்க தலையணையை ஆயுதமாய் கொடுத்து அன்பின் அழுத்தத்தை ஆழமாய் உணர்த்திய வரிகள்….
உண்மையே.. திருமணம் ஆகி மற்ற வீடு செல்லும்வரை இந்த அன்பு தொடரும்… பிற்காலத்தில் தனக்கென்று குடும்பம் ஆனப்பின் சகோதர உறவுக்குள் பிரிவில்லாத அன்பு தொடர்ந்துக்கொண்டே தான் இருக்கும்…
இறுதி மூச்சு நிற்கும்வரை இந்த சகோதர உறவு ரத்த சம்மந்த உறவல்லவா அதனால் பிரிவினை தாங்கமுடியாமல் தவிக்கும்…
கண்ணின் வழியே வரும் துளிக்கண்ணீரின் சாட்சியாக நினைவுகளே பலம் கொடுக்கும் அன்புக்கு…..

அன்பு வாழ்த்துகள் ஷீநிசி…

She-nisi said...

@மஞ்சுபாஷிணி////

நன்றிகள் பல சகோ.