Thursday, 19 July 2007

கொஞ்சம் கொஞ்சும் காதல்!





வாடி நிற்குமிந்த
பூவைப் போல! -நானும்

பாவை உனைத்
தேடி நிற்கிறேன்! -விழி

காண இயலாமல்
வாடி நிற்கிறேன்!

வாயென் வண்ண விழியாளே!
வந்தால்.... வசமாவேன்!
நானுன் அன்பு மொழியாளே!

குயிலொன்று பாடியது
யமுனை ஆற்றிலே! -என்
வீட்டோரம் கேட்டது...
அலையுமிந்த காற்றிலே!

சின்ன சின்ன சொல்லெடுத்து
காற்றின் வழியெனக்கு -உன்
குரலனுப்பினாய்.....

சுமந்துவந்த காற்றை
சிறைபிடிக்க சிறகடித்தன....
கீழிருந்து பறவைகளும்,
மேலிருந்து தேவதைகளும்!!

ஏன் குறைவாக
உண்கிறாய் என்றேன்?

உடல் குறைப்பு என்றாய்...

முழுமையாக
இருந்தால்தானடி
அது நிலவு...

முக்கால் பாகம்
தேய்பிறையென்றால்
ஆனதது களவு!

ஏன் அழுகிறாய் என்றேன்?
காரணம் சொன்னாய்...

சிரித்தேன்!!!!

ஏன் சிரிக்கிறீர்கள் என்றாய்?

பிறகென்ன!!!
வானமது அழுதால்,
யார்தானடி பெண்ணே,
அழுவார்கள் என்றேன்!

சத்தமாக சிரித்தாய்...

அட! இப்பொழுது
இடி இடிக்கிறதே என்றேன்....

இன்னுமதிகமாய் சிரித்தாய்!

இப்பொழுது,
நீ அழவில்லை!

இடி இடித்தால்
மழை நிற்குமென்பார்கள்!

உண்மைதான்....
அன்று கண்டேனடி
உன் விழிகளிலே!

இதோ, வருகிறேனென்று
சொன்னவளே!

வானிலை அறிவிப்பாகிவிட்டதடி!
உன் அறிவிப்பும்...

இனி வரமாட்டேனென்று
சொல்லிவிடு....
வானிலை அறிவிப்பினைப் போல...

நிச்சயமாய் காத்திருக்கிறேன்...
உனக்காய்....


ஷீ-நிசி

1 comment:

pk said...

வானிலை அறிவிப்பு சில நேரம் உண்மையும் ஆகி விடுகிறதே.

உண்மையான அறிவிப்பாகவே அமைய வாழ்த்துகள்.

-அன்புடன் அண்ணா.