Monday, 16 April 2007

எப்போதடா வருவாய்?




எப்போதடா வருவாய்?
என் மணாளா!

திறந்தும் என் விழிகள்
எதையுமே காணவில்லை -உன்
நினைவுகளில் உறங்கியதால்!

மறந்தும் என் இதழ்கள்
மொழியொன்றும் பேசவில்லை -உன்
நினைவுகளில் இறங்கியதால்!

நினைவுகள் கலைந்திடுமோ என்று
உள்ளங்கைகளின் உஷ்ணத்தில்
நம் நினைவுகளை இறுகப் பிடிக்கின்றேன்!

நீ அழைத்தால்
எந்தத் திசைக்கும் வந்திடும்
ஆவலில் என் பாதங்கள்!


எப்போதடா வருவாய்?
என் மணாளா!


ஷீ-நிசி

1 comment:

manju said...

மங்கையிவள்
கண்களின் ஏக்கத்தை
சித்திரத்தில் கொண்டு வந்து
மனதின் ஏக்கத்தை
வரிகளில் கொண்டு வந்து
அவள் எண்ண உணர்வுகளை
ஒருங்கே தந்த பாங்கு
இது அற்புதத்துக்கு
மட்டுமே சாத்தியம்.....
எப்போதடா வருவாய்
இது போன்ற அற்புத
படைப்புகளை எத்தனை
தந்தாலும் தீராமல்
இன்னும் இன்னும்
தந்திட எப்போதடா வருவாய்??