Monday, 16 April 2007

நீயும்! நானும்!



போதும் இது போதும்!
உன் புன்னகை முகத்தில்
மோதிக்கொண்டிருக்கின்றன!
என் எண்ணங்கள் மட்டும்

வழியை விலகாமல் செல்ல
புரவியின் கண்களுக்கு சேனைகள்

விழியை விலக்காமல் இருக்க
இப்பிறவியின் கன்னங்களுக்கு கைகள்!

என் உளியில் கருவான
உயிரின் சிலையா நீ?!

உன் எழிலில் உருவான
சிலையின் சிற்பியா நான்?!

நீ ஏதோ பேசுகிறாய்!

வார்த்தை மட்டும் என்
செவியை எட்டவில்லை!

மறுமொழியிட,

வார்த்தை ஒன்றும் என்
உதடுக்கு கிட்டவில்லை!

இளமை அழியாது!
கனவு கலையாது!

உளியால் உண்டாக்கின நம்மை
ஈட்டியால் உருக்குலைக்கும் வரை!


ஷீ-நிசி

1 comment:

hashim kifai said...

என் உளியில் கருவான
உயிரின் சிலையா நீ?!

உன் எழிலில் உருவான
சிலையின் சிற்பியா நான்?!


Naan rasiththa varikaL..

priyamanaThozhi